Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Κινούμενες Γέφυρες








Αυτή είναι ίδια με την παλιά γέφυρα του Ισθμού στα Ίσθμια.




Μεταφερόμενη ή κινητή γέφυρα είναι ένας τύπος γέφυρας που ενώνει ένα κινούμενο τμήμα "οδοστρώματος" με την απέναντι πλευρά. Η γόνδολα (το μεταφερόμενο στοιχείο) μεταφέρεται από ψηλά τεντωμένα συρματόσκοινα ή επάνω σε ένα σιδερένιο χωροδικτύωμα. Η ιδέα έχει χρησιμοποιηθεί για να διασχίσουν τους πλεύσιμους ποταμούς ή άλλα τμήματα νερού, όπου υπάρχει ανάγκη για την κυκλοφορία σκαφών και να μπορούν αυτά να περνούν. Είναι ένας σπάνιος τύπος γέφυρας, με λιγότερες από δυο δωδεκάδες στο σύνολο τους να έχουν κατασκευαστεί και πολύ λιγότερες να λειτουργούν σήμερα.

Vizcaya Bridge

Η πρώτη κινητή γέφυρα ήταν η Vizcaya που χτίστηκε στο Portugalete, στην Ισπανία, το 1893, και η οποία το 2006 ανακυρήχθηκε από την Unesco Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Σχεδιάστηκε από το Alberto Palacio, μαθητή του Gustave Eiffel και ενέπνευσε άλλους να προσπαθήσουν να κάνουν παρόμοιες κατασκευές. 
Η ιδέα βρήκε χρήση εκεί όπου δεν υπήρχε πρακτική εφαρμογή στο να κτιστεί μια σταθερή γέφυρα.
Ήταν η λύση που δόθηκε από το μηχανικό στο πρόβλημα του να ενώσει δυο πόλεις χωρίς να αναστατώσει τη θαλάσσια κυκλοφορία στο λιμάνι του Μπιλμπάο και χωρίς να πρέπει να χτιστεί μια ογκώδης κατασκευή με πολύ μακριές κεκλιμένες ράμπες.

Θέα κατά μήκος της γέφυρας  Vizcaya
Επειδή οι κινητές γέφυρες μπορούν να φέρουν μόνο ένα περιορισμένο φορτίο, η ιδέα χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα μετά την άνοδο της χρήσης του αυτοκινήτου.

Middlesbrough
Μια από τις μεγαλύτερες και ακόμα σε λειτουργεία γέφυρες είναι αυτή του Middlesbrough στην Αγγλία. 
Έχει μήκος 259 μ.και κτίστηκε το 1911.

Newport Transporter Bridge


Source:

http://en.wikipedia.org/

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Δίολκος Κορίνθου




Ο "Δίολκος των νεών" υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα έργα της μηχανικής των αρχαίων Ελλήνων, ο οποίος ένωνε τα δύο μεγάλα λιμάνια που υπήρχαν κατά την αρχαιότητα, αντί του Ισθμού της Κορίνθου. Τα λιμάνια αυτά ήταν οι Κεχρεές (Σαρωνικός κόλπος) και το Λέχαιον (Κορινθιακός κόλπος) . Ο Δίολκος κατασκευάστηκε για να αποφεύγουν τα πλοία τον περίπλου της Πελοποννήσου και την επικινδυνότητα που αντιμετώπιζαν οι ναυτικοί στον μανιασμένο κάβο Μαλέα.
Η κατασκευή του Δίολκου ήταν το αποτέλεσμα αρκετών αποτυχημένων αποπειρών διάνοιξης ενός ισθμού, ο οποίος θα ένωνε τους δύο κόλπους, αλλά ένα τέτοιο τεράστιο έργο ήταν φυσικό να μην ολοκληρωθεί ποτέ λόγω των δυνατοτήτων της εποχής.



 



Ο πρώτος που είχε την ιδέα διάνοιξης ενός Ισθμού ήταν ο γνωστός τύραννος της Κορίνθου, Περίανδρος (6 ος αιώνας π.χ. ) και τον ακολούθησαν οι: Δημήτριος ο Πολιορκητής, Ιούλιος Καίσαρας, αυτοκράτορες Γάϊος και Αδριανός, Γάϊος Καλιγούλας και ο Νέρωνας. Ο τελευταίος μάλιστα, το 67 π.Χ. πραγματοποίησε τα εγκαίνια της διάνοιξης του ισθμού σκάβοντας με μια χρυσή αξίνα και μεταφέροντας μια χούφτα χώμα, υπό τη συνοδεία της μπάντας.
Η κάθε αποτυχημένη απόπειρα επιδείκνυε στους επίδοξους κατασκευαστές του Ισθμού τη χρησιμότητα του Διολκού. 
Ενός λιθόστρωτου δρόμου που κατασκευάστηκε επί τυραννίας του Περίανδρου κι ένωνε τα δύο μεγάλα λιμάνια της Μεσογείου θάλασσας. Ο δρόμος αυτός χρησιμοποιήθηκε για τη "διίσθμιση" , το πέρασμα των πλοίων από το Σαρωνικό, στον Κορινθιακό Κόλπο. Το λιθόστρωτο του οποίου το ακριβές μήκος δε γνωρίζουμε, χρονολογείται στο 600 π.Χ. και εξακριβώθηκε από τα θραύσματα (κομμάτια) αγγείων και χαραγμένων γραμμάτων στις πλάκες που χρησίμευαν ως πινακίδες κυκλοφορίας.




Στο βάθος ο Κορινθιακός Κόλπος


Ο Δίολκος ήταν ένας δρόμος πλάτους 3,50 - 5,00 μέτρων, στη μέση του οποίου υπήρχαν αυλακώσεις που πάνω τους κυλούσαν οι πλατφόρμες, οι οποίες μετέφεραν τις τριήρεις και άλλα σκάφη. Οι αυλακώσεις αυτές (λούκια) ήταν δύο και ονομάζονταν "ολκοί" και σκοπός τους ήταν να μην εκτροχιάζονται οι πλατφόρμες με τα πλοία, ειδικά στις στροφές, καθώς η διαδρομή ήταν μεγάλη και ο δρόμος ελισσόταν ανάμεσα από λόφους. Από τα αυλάκια πήρε και το όνομά της η οδός Δίολκος (δυο λούκια). Δυστυχώς κατά τις ανασκαφές που έγιναν δεν βρέθηκε παρά μόνο ένα μικρό τμήμα της οδού και μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί τα ίχνη των μηχανισμών που χρησίμευαν να έλκουν οι δούλοι τις πλατφόρμες με τα σκάφη. Οι όγκοι των χωμάτων από τη διάνοιξη του Ισθμού, έχουν θάψει τα πάντα. Την ύπαρξη μηχανισμών γνωρίζουμε από τη μαρτυρία του Θουκυδίδη που αναφέρει ότι οι "πρώτοι που έφτασαν στον Ισθμό ήταν οι Λακεδαιμόνιοι και άρχισαν να κατασκευάζουν μηχανές για να σύρουν τα καράβια"...



Στο βάθος ο Σαρωνικός Κόλπος

  

  



Κορινθιακός Κόλπος



Στο σχεδιάγραμμα του Γερμανού ερευνητή Walter Werner, η διαπιστωμένη διαδρομή του Δίολκου.


Source:
http://www.kazam.gr/

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Golden Gate





Golden Gate (Χρυσή Πύλη) είναι το όνομα της κατακόκκινης γέφυρας -της οποίας τα ποδαράκια βρέχονται από τον Ειρηνικό Ωκεανό- της πόλης του Σαν Φρανσίσκο. Της ομορφότερης πόλης των Ηνωμένων πολιτειών, κατά γενική ομολογία. Κτισμένη στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, κερδίζει χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερα βραβεία, κατατάσσοντας την στην πιο αγαπητή πόλη στον κόσμο. Για την κουλτούρα, την τέχνη και την ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική της.




Το 1937 τη χρονιά που ολοκληρώθηκε η κατασκευή της, θεωρήθηκε το σημαντικότερο γεγονός στα χρονικά, ως η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στο κόσμο. Είναι διεθνώς αναγνωρισμένο σύμβολο του Σαν Φρανσίσκο και της Καλιφόρνια.



Πολλοί ήθελαν να κτιστεί η γέφυρα, για να μπορέσουν οι διάφορες κοινότητες που υπήρχαν γύρω από τον κόλπο να αναπτυχθούν οικονομικά και να συνδεθούν εμπορικά μεταξύ τους, μιας και οι ρυθμοί ανάπτυξής τους ήταν από τους χαμηλότερους του εθνικού μέσου όρου.
Πριν την κατασκευή της γέφυρας η μόνη πρακτικά σύντομη διαδρομή και σύνδεση της πόλης με την κομητεία Marin ήταν με το φέρρυ μποτ.


Οι μηχανικοί που εργάστηκαν γι αυτήν την κατασκευή ήταν ο Joseph Strauss, ο Irving Morrow και ο Charles Alton Ellis. Αυτός ο τελευταίος ήταν Έλληνας λόγιος και μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο του Illinois.
Η κατασκευή άρχισε στις 5 Ιανουαρίου του 1933. Καθόλη τη διάρκεια της κατασκευής της, έντεκα άτομα σκοτώθηκαν από πτώση. Το έργο ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1937 με 1,3 εκατομμύρια δολάρια κόστος.





Η χρωματική αισθητική της γέφυρας συναποφασίστηκε έτσι ώστε να προβάλλεται όσο το δυνατόν περισσότερο στην ομίχλη. Η γέφυρα, αρκετά πρωτοποριακή για την εποχή της, διαθέτει σίγουρα το πιο πρωτότυπο χρώμα από κάθε άλλη. Ξεφεύγοντας τελείως από το χρώμα του μολύβδου υιοθετεί ένα χαρακτηριστικό πορτοκαλί, το οποίο φέρει την ονομασία «international orange».



Η γέφυρα της Χρυσής Πύλης είναι ένα από τα πιο όμορφα δείγματα μηχανικής γέφυρας ως διαρθρωτική πρόκληση για το σχεδιασμό και την αισθητικής της και θεωρείται ένα από τα επιτεύγματα του 20 ού αιώνα.
Το μήκος της φτάνει τα 3 χιλιόμετρα και το πλάτος της τα 27 μέτρα και με ύψος 227 μέτρα, η οδογέφυρα έξι λωρίδων, πεζοδρόμου και ποδηλατοδρόμου υψώνεται υπερήφανη στη μέση τού πουθενά συνδέοντας το βορειότερο μέρος της πόλης του Σαν Φρανσίσκο με την κομητεία Marin. Δυστυχώς η ιστορία της γέφυρας σημαδεύεται και από μελανά γεγονότα, όπως αυτό του υψηλού ποσοστού αυτοκτονιών. Ανεπίσημα στοιχεία μιλούν για περισσότερα από 1.300 άλματα στον θάνατο από τη χρονολογία λειτουργίας της ως σήμερα.



Η Golden Gate Bridge είναι το πιο δημοφιλές μέρος για να αυτοκτονήσει κάποιος στις Ηνωμένες Πολιτείες και ένα από τα πιο δημοφιλή στον κόσμο. Η γέφυρα είναι περίπου 75 μ. πάνω από το νερό. Μετά από μια πτώση περίπου τεσσάρων δευτερολέπτων, το σώμα βυθίζεται στο νερό με ταχύτητα περίπου 122 km / h. Με μια τέτοια ταχύτητα, το νερό έχει αποδειχθεί ότι έχει τις ιδιότητες του σκυροδέματος. Εξαιτίας αυτού, οι περισσότεροι πεθαίνουν στην άμεση επαφή τους με το νερό. Οι λίγοι που επιβιώνουν από την αρχική κρούση γενικά πνίγονται ή πεθαίνουν από υποθερμία στο κρύο νερό.
Ο δήμος του Σαν Φρανσίσκο αποφάσισε να περιβάλει την γέφυρα με ένα δίχτυ ασφαλείας για την αποτροπή αυτοκτονιών. Το δίχτυ αυτό το θα κοστίσει 50 εκατομμύρια δολάρια και οι υπεύθυνοι έκριναν πως η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι σημαντικότερη από την αισθητική της γέφυρας.






Σύμφωνα με τον ταξιδιωτικό οδηγό Frommer η Golden Gate Bridge είναι «ίσως η πιο όμορφη, σίγουρα η πιο φωτογραφημένη γέφυρα στον κόσμο», αν και ο Frommer προσδίδει επίσης τον ίδιο τίτλο στην Tower Bridge του Λονδίνου.

Από την ολοκλήρωσή της, η Golden Gate Bridge έχει κλείσει λόγω των καιρικών συνθηκών μόνο τρεις φορές: Την 1η Δεκεμβρίου 1951, εξαιτίας του ανέμου (111 km / h), στις 23 Δεκεμβρίου 1982,(113 km / h) και στις 3 Δεκεμβρίου 1983 (121 km / h).

* Κάνετε κλικ επάνω στις φωτογραφίες για μεγαλύτερη ανάλυση.

Source:
http://en.wikipedia.org/wiki/Golden_Gate_Bridge
images/google
http://www.tovima.gr/
http://commons.wikimedia.org/


Zambia Sifaki

Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010

Να μην ξεχάσω...


Στην Αρχαία Ρώμη, ο μέσος όρος επιβίωσης του ανθρώπου ήταν τα 22 χρόνια. Το 1900 ο μέσος Αμερικανός δεν αναμενόταν να ξεπεράσει τα 49. Αντίθετα, το 2000 το προσδόκιμο επιβίωσης ξεπέρασε τα 79.


Διανοητική υγεία: Μπορεί η νεότητα να διαρκέσει για πάντα;

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι μια πολύπλοκη μηχανή και αδιάκοπα μεταβαλλόμενη οντότητα. Οι επιστήμονες είναι σε θέση να περιγράψουν τις διεργασίες που επιτελούνται μέσα του, όχι όμως και να τις κατανοήσουν σε όλο τους το βάθος. Εξαιτίας αυτής της πολυπλοκότητας, είναι σχεδόν αδύνατο να προβλέψουμε με ακρίβεια πως θα εξελιχθεί ο εγκέφαλος ενός ατόμου με το πέρασμα των χρόνων. Οπωσδήποτε, υπάρχει ανάμεσά μας μια μικρή μερίδα ανθρώπων, οι οποίοι είναι προορισμένοι να διατηρήσουν την πνευματική τους διαύγεια αμείωτη,  απλώς και μόνο διότι είναι προικισμένοι με καλά γονίδια. Όμως ας είμαστε ρεαλιστές οι περισσότεροι από εμάς θα καταφέρουμε να θωρακίσουμε τον εγκέφαλό μας ενάντια στο χρόνο μόνο αν κάνουμε (συνειδητά ή ασυνείδητα) τις σωστές επιλογές στον τρόπο ζωής μας. Η συντριπτική  πλειονότητα των ανθρώπων δεν έχει γεννηθεί με έναν αειθαλή εγκέφαλο. Οι ήπιες μεταβολές στη μνήμη και τις υπόλοιπες διανοητικές λειτουργίες αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της τυπικής διαδικασίας γήρανσης.


Ωστόσο, υπάρχουν κάποια απλά μέτρα που μπορούμε να λάβουμε, προκειμένου να επιβραδύνουμε τη γήρανση του εγκεφάλου μας. Η αντιμετώπιση της οξείδωσης και των φλεγμονών, η συμμετοχή σε ορισμένες πνευματικές και σωματικές δραστηριότητες, καθώς και άλλες σχετικά απλές ενέργειες φαίνεται να έχουν εξαιρετικά ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Λαμβάνοντας αυτά τα μέτρα οι πιθανότητες που έχει ο εγκέφαλός μας να επιβιώσει αυξάνονται σημαντικά. Όλοι μπορούμε να επωφεληθούμε από τις κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Ωστόσο είναι εξαιρετικά  κρίσιμο να λάβουν τα μέτρα τους οι άνθρωποι στους οποίους η εγκεφαλική γήρανση επιτελείται με ρυθμούς ταχύτερους από τους φυσιολογικούς.
.../...


Από το βιβλίο:
Να μην ξεχάσω...
Θωράκισε από νωρίς τη μνήμη σου
Zaldy S. Tan
Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ
Μετάφραση: Μάγδα Καραβιώτη
Επιστημονική Επιμέλεια: Αλέξης Μπιμπλής

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Ευτυχισμένος ο Καινούριος Χρόνος


2010...

Εύχομαι να περάσετε έναν ευχάριστο και δημιουργικό Καινούριο Χρόνο!

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Allain de Botton : Μια πιο καλοσυνάτη και ήπια φιλοσοφική προσέγγιση της επιτυχίας.



Ο Allain de Botton βάζει στο μικροσκόπιο τις απόψεις μας σχετικά με την επιτυχία και την αποτυχία και θέτει υπό αμφισβήτηση τις σταθερές, βάσει των οποίων τις ορίζουμε.
Είναι η επιτυχία πάντοτε αποτέλεσμα μόχθου; Και σε τι συνίσταται η αποτυχία;
Επιχειρηματολογεί με ευφράδεια και πνεύμα υπέρ μιας θεώρησης πέρα από κενοδοξίες, με σκοπό την αληθινή ικανοποίηση από την οποιαδήποτε επαγγελματική μας ασχολία.

Source: http://www.ted.com/

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009

ΕΞΟΥΣΙΑ & ΑΠΛΗΣΤΙΑ


ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΩΡΙΟ
(21ος αιώνας)

Σε ένα παγκόσμιο χωριό, όπως και στα πρωτόγονα χωριά, μπορούμε πάντα να ακούμε και να βλέπουμε ο ένας τον άλλον, να γνωρίζουμε πάρα πολλά ο ένας για τον άλλον, να αλληλοεπηρεαζόμαστε, ακόμα κι αν ο «άλλος» ζει σε διαφορετικό ημισφαίριο. Αυτή η νέα κατάσταση πραγμάτων αναπτύχθηκε μέσα στον 20ό αιώνα με το τηλέφωνο, τον τηλέγραφο, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τις αερομεταφορές· αναπτύχθηκε ταχύτατα μετά την εφεύρεση του τρανζίστορ, το 1947,* που οδήγησε στα μικροτσίπς, σε μικροσκοπικά φορητά τηλέφωνα, έξυπνες βόμβες, κατασκόπους δορυφόρους και δορυφόρους οι οποίοι στιγμιαία μεταφέρουν χρήματα, μεταδίδουν ειδήσεις, θεάματα, διαφημίσεις και αγγελίες σε όλη τη γη.

Οι ΗΠΑ είναι βασικός προμηθευτής ψυχαγωγίας με διεθνή απήχηση· επίσης, προμηθευτής ειδήσεων σε ολόκληρο των κόσμο (π.χ CNN) κύριος δημιουργός της μόδας και της μουσικής που απευθύνονται στο ευρύ κοινό· η έδρα των περισσοτέρων παγκόσμιων εταιρειών από οποιοδήποτε άλλο κράτος. Όχι μόνο οι ίδιοι οι Αμερικανοί αλλά και πολλοί άλλοι σε όλο τον κόσμο θεωρούν τις ΗΠΑ ως τη μόνη δύναμη που είναι ικανή να επιλύσει τα προβλήματα ή ως τη δύναμη που προκαλεί αυτά τα προβλήματα.

Πολυεθνικές εταιρείες κολοσσοί παίρνουν αποφάσεις που συνήθως έπαιρναν τα κράτη. Μια εταιρεία κολοσσός των ΗΠΑ πουλάει μια θυγατρική της σε άλλη χώρα. Οι υπηρεσίες έρευνας και μάνατζεμεντ παρέχονται στη θυγατρική από τη μαμά-αμερικανική. Για τις υπηρεσίες αυτές η μη αμερικανική θυγατρική επιφορτίζεται με ένα ποσό ίσο με τα κέρδη της. Επομένως τα κέρδη αυτά μεταφέρονται στις ΗΠΑ. Μεγάλες εταιρείες σε άλλες πλούσιες χώρες εκτός ΗΠΑ δρουν κατά τον ίδιο τρόπο - είναι φυσιολογική επιχειρησιακή πρακτική. Όλες, πάντως, οι πραγματικά μεγάλες εταιρείες γίνονται παγκόσμιες, πολυεθνικές, αποσπασμένες από τα εθνικά κράτη.
Οι εταιρείες αυτές, όσο είναι δυνατό, πηγαίνουν εκεί που η φορολογία είναι πιο χαμηλή, το εργατικό δυναμικό πάμφηνο, η νομοθεσία για το περιβάλλον και την εργασία ελλιπέστατη· το κάνουν αυτό μέχρι που το χάος ( η άλλη όψη της αχαλίνωτης πλεονεξίας) καθιστά ασύμφορη τη δραστηριότητά τους. Δηλαδή αναζητούν και βρίσκουν νέες διαπραγματευτικές βάσεις δικαιοδοσίας, ώσπου τα χρηματικά τους αποθέματα ισοσταθμίζονται από το κόστος της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας υπό αβέβαιους νόμους, με ανελεύθερους πολίτες και διεφθαρμένους θεσμούς.

Στο μεταξύ πολλοί πολίτες δυτικών δημοκρατιών ανακαλύπτουν ότι έχουν να ανταγωνιστούν στην εργασία ανθρώπους της Ανατολής και του Νότου οι οποίοι έχουν μικρή διαπραγματευτική δύναμη και μεγάλη ανάγκη. Επομένως μοιράζεται κάπως ο πλούτος, μολονότι το μεγαλύτερο μέρος καταλήγει στα χέρια μεγάλων αρπάγων. Χαμηλότερα έσοδα και χαμένες φορολογικές πρόσοδοι μπορούν να αναγκάσουν κάποιες προοδευτικές δυτικές χώρες να εγκαταλείψουν σοσιαλιστικά προγράμματα, τα οποία τις καθυστούσαν προηγουμένως αντικείμενο φθόνου των λιγότερων τυχερών. Έτσι, στις πλούσιες χώρες γίνονται διαμαρτυρίες - κυρίως από τους νέους, που καταγγέλλουν την πλεονεξία των εταιρειών, την παγκοσμιοποίηση και την έμφυτη ιδιοτέλεια των υπαιτίων τέτοιων ενεργειών.
... /...


* Το τρανζίστορ εφευρέθηκε στα εργαστήρια Μπελ της Νέας Υόρκης από τρεις Αμερικανούς φυσικούς, τους Τζ. Μπαρντίν, Ου. Μπράτεν και Ου. Σόκλεϊ.

Από το βιβλίο:
Εξουσία & Απληστία
Μια Σύντομη Ιστορία του Κόσμου
Philippe Gigantès
Εκδοτικός Οίκος: Α.Α. Λιβάνη
Μετάφραση: Μαρία Παππά

Philippe Deane Gigantès, Ph.D (16 Αυγούστου 1923 - 9 Δεκεμβρίου 2004) ήταν ήρωας πολέμου, δημοσιογράφος, και γερουσιαστής των Φιλελευθέρων του Καναδά.
Ο Gigantès, ο οποίος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, έγινε δημοσιογράφος και εργάστηκε στον Observer από το 1946 μέχρι το 1961. Ενώ κάλυπτε τον πόλεμο της Κορέας ως αναταποκριτής πιάστηκε αιχμάλωτος, και πέρασε 33 μήνες σε μια φυλακή της Βόρειας Κορέας.
Το 1984, ενώ εργαζόταν ως editorialist στο Montreal Gazette, διορίστηκε στη Γερουσία του Καναδά από τον Pierre Trudeau, για τον οποίο είχε εργαστεί μεταξύ 1978 και 1980 ως ερευνητής τότε επικεφαλής του Κόμματος των Φιλελευθέρων. Υπηρέτησε στη Γερουσία μέχρι το 75ο έτος της ηλικίας του το 1998.
Ενώ ήταν στη Γερουσία υπηρέτησε σε πολλές επιτροπές, αλλά ήταν ιδιαίτερα υπερήφανος για το έργο του ως προέδρου της adhoc επιτροπής για το μέλλον της εργασίας. Η έκθεσή του έργου αυτού, δόθηκε στη δημοσιότητα από το Κοινοβούλιο με τον τίτλο «Only Work Works» και στα γαλλικά με τίτλο «Il n'y a que le Travail qui Vaille».