Παραμυθένια Δεντρόσπιτα

Εάν αυτά φαίνονται μεγάλα σε σας, φανταστείτε πόσο μεγάλα θα φαινόταν σε κάποιον με το μισό σας μέγεθoς ή και μικρότερο!;
Όπως, ας πούμε, στα παιδιά, που οι εικόνες από τα βιβλία παραμυθιών ζωντανεύουν μπροστά τους! Εικόνες από "Το μαγεμένο δάσος" με τα ξύλινα δεντρόσπιτα μπορεί να φαίνονται σε εμάς τους μεγάλους λίγο kitsch, αλλά για τα παιδιά είναι ένας ονειρικός συνδυασμός μαγείας και πραγματικής παραμυθένιας περιπέτειας...

Στερεωμένα ψηλά με ένα σύμπλεγμα ξύλινων ακτίνων και πραγματικών κορμών δέντρου! Μια σπειροειδής σκάλα συνδέει τα αλληλοεξαρτώμενα επίπεδα για να δημιουργήσει μια ενιαία δομή από ημιαυτόνομα δωμάτια σε διάφορα πατώματα και πλατφόρμες.
Κάθε πλατφόρμα έχει χώρους για παιγνίδι, καθώς και μια ενδιαφέρουσα θέα στο τοπίο της γύρω περιοχής.

Μέρος ενός μεγαλύτερου θεματικού πάρκου στα, εκτός αστικού ιστού, δάση παλαιάς ανάπτυξης της Βρετανικής Κολομβίας, μιας φανταστικής ιδέας με θέμα το περιβάλλον, που συνδυάζει τα θαύματα της φύσης, τα άγρια ζώα και τα δυο μαζί συνδυασμένα με τη λαογραφία, παλαιά και σύγχρονη, σε ένα περιβάλλον-θέρετρο, φιλικό για τα παιδιά.
Αυτό το ασυνήθιστο συγκρότημα δεντρόσπιτων κατέχει το ρεκόρ ως το υψηλότερο και μεγαλύτερο στον Καναδά. Υπάρχει ακόμα και ένα ξενοδοχείο-κάστρο σε ένα άλλο τμήμα του συγκροτήματος.
Αν ζείτε ή βρεθείτε προς τα εκεί αξίζει μια επίσκεψη σας.

---

source

---

---

L'Arbre du Ténéré

L'Arbre du Ténéré, το δέντρο της Ténéré  ήταν μια ακακία, που θεωρείτo το πιο απομονωμένο δέντρο στη γη! Ήταν το μοναδικό δέντρο μέσα σε μια ακτίνα 200 χιλιομέτρων στην έρημο Ténéré, περιοχή της Σαχάρας, στη βορειοανατολική Νιγηρία και αποτελούσε ορόσημο για τα καραβάνια τα οποία  την διέσχιζαν.
Ήταν διάσημο με το όνομα το Χαμένο Δέντρο (L' Arbre Perdu) και το μοναδικό που μπορείς να δεις να εμφανίζεται σε ένα χάρτη με κλίμακα 1 : 4.000.000.

Ήταν το τελευταίο επιζόν δέντρο μιας ομάδας δέντρων που υπήρχε από την εποχή που η έρημος δεν ήταν ακόμα τόσο αφιλόξενη και ξηρή. Το δέντρο έζησε ολομόναχο για δεκαετίες.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα  του 1938-1939 άνοιξαν ένα πηγάδι κοντά του, όπου διαπίστωσαν ότι οι ρίζες του δέντρου έφταναν τα 33-36 μέτρα κάτω απο την επιφάνεια του εδάφους μέχρι τον υδροφόρο ορίζοντα.

Ένα καραβάνι που ταξιδεύει από το Αγαδίρ στη Μπίλμα το 1985.

 Ο Γάλλος Διοικητής της Κεντρικής Υπηρεσίας Σαχαριανών Υποθέσεων είδε το δέντρο στις 21 Μαίου του 1939 και έγραψε : 
"Κάποιος πρέπει να δει αυτό το δέντρο για να πιστέψει την ύπαρξή του. Ποιό είναι το μυστικό της επιβίωσής του; Πώς μπορεί να επιβιώνει σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον όταν ένα μεγάλο πλήθος καμηλών τσαλαπατά γύρω του και πως δεν τρώνε το φύλλωμά της; Πώς πολυάριθμοι Tuareg, οδηγοί καραβανιών, τα οποία μεταφέρουν αλάτι, δεν κόβουν τα κλαδιά της, να ανάψουν φωτιά για να ετοιμάσουν το τσάι τους;

Tuareg

 Η μόνη απάντηση είναι ότι το θεωρούσαν ταμπού και με την ύπαρξη κάποιας δεισιδαιμονίας ίσως, ή κάποιας φυλετικής προσταγής να το σεβαστούν.
Κάθε χρόνο οι azalai (οι άνθρωποι των καραβανιών του αλατιού) συγκεντρώνονταν εδώ πριν να ξεκινήσουν να διασχίσουν την Ténéré. Η ακακία είχε γίνει ένας φάρος διαβίωσης. Είναι το πρώτο και το τελευταίο ορόσημο για τους azalai,  οι οποίοι αφήνουν το Αγαδίρ για τη Μπίλμα ή αντίστροφα ".

Το μεταλλικό δέντρο της Ténéré το 1985.

Το δέντρο χτυπήθηκε - σύμφωνα με ισχυρισμούς - από το φορτηγό κάποιου μεθυσμένου λίβυου οδηγού το 1973. 
Στις 8 Νοεμβρίου 1973 το νεκρό δέντρο επανεντοπίστηκε στο Εθνικό Μουσείο της Νιγηρίας στην πρωτεύουσα  Niamey.  Αντικαταστάθηκε από ένα απλό μεταλλικό γλυπτό σε σχήμα δέντρου, στη θέση της γηραιάς ακακίας.

Αλάτι στην αγορά.

Στο βιβλίο του "L' épopée du Ténéré" ο γάλλος εθνολόγος και εξερευνητής Henri Lhote, περιέγραψε δύο ταξίδια του στο δέντρο Ténéré. Η πρώτη επίσκεψή του ήταν το 1934 επ' ευκαιρία του πρώτου αυτοκινήτου που πέρασε από το Djanet και το Αγαδίρ. 
Περιγράφει το δέντρο ως: "Μια ακακία με έναν άρρωστο κορμό.  Εντούτοις  το δέντρο έχει συμπαθητικά πράσινα φύλλα και κάποια κίτρινα λουλούδια". Το επισκέφτηκε πάλι είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου 1959 με την αποστολή berliet-Ténéré, αλλά διαπίστωσε ότι ήταν άσχημα κατεστραμμένο αφότου είχε συγκρουστεί με ένα όχημα:
"Πριν, αυτό το δέντρο ήταν πράσινο και με λουλούδια, τώρα είναι ένα άχρωμο δέντρο αγκαθιών, γυμνό. Δεν μπορώ να το αναγνωρίσω - είχε δύο πολύ ευδιάκριτους κορμούς. Τώρα υπάρχει μόνο ένας, με ένα κολόβωμα στην μια πλευρά, πετσοκομένο, έτοιμο να κοπεί ένα μέτρο από το χώμα. 
Τι έχει συμβεί σε αυτό το δυστυχισμένο δέντρο; Απλά, ένα φορτηγό που πήγαινε στη  Bilma το έχει χτυπήσει… αλλά είχε αρκετό χώρο για να το αποφύγει... το ταμπού, το ιερό δέντρο, αυτό που κανένας νομάδας εδώ δεν θα είχε τολμήσει να βλάψει με το χέρι του…αυτό το δέντρο είναι το θύμα ενός μηχανοκίνητου..."

---

Source:
http://en.wikipedia.org/wiki/Arbre_du_T%C3%A9n%C3%A9r%C3%A9

---

ΙδιογράφΩς

---

Zambia

---

Για το:
http://autographcollectors.blogspot.com/

---

Μετά από πρόσκληση της Heart και της Ήβης, αποφάσισα να πάρω μέρος σ΄αυτό το blogο-παιγνίδι.
Με τη σειρά μου, προσκαλώ τους (χωρίς καμιά υποχρέωση) :

Juanita

Ξανθιά

Λυκάονα

ria

---

Επιτεύγματα

Μου έστειλαν με mail αυτές τις φωτογραφίες και ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας.
Όλες έχουν προταθεί για "Picture of the year 2007" μαζί με κάποιες άλλες, εξίσου όμορφες. Επειδή όμως, έχω μια αδυναμία σ΄αυτά που ο άνθρωπος μεγαλούργησε και άφησε τα αποτυπώματά του, διάλεξα μερικές να σας παρουσιάσω. Αυτές που άφησα έξω, είναι φωτογραφίες από το φυσικό μας περιβάλλον και εκεί το θαύμα είναι διαρκές.

---

Το έχω δει από κοντά, η φωτογραφία όμως αυτή, είναι ασύγκριτη!

---

Δεν είναι καταπληκτικός αυτός ο σουρεαλιστικός "πυργάκος"; Δικαίως βγήκε πρώτος!
Ο καιρός τη στιγμή της φωτογράφισης; Τα χρώματα; Οι φωτισμένες πλευρές του πύργου και οι σκιάσεις; Η σύνθεση, η κλίμακα των μεγεθών και...μαγικός.

---

Η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας (2560 π.Χ.), είναι ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου κατά τον Αντίπατρο.

---

Και αυτό; Ανθρώπινο κατασκεύασμα! Οριζώνες στην Κίνα.

---

Έχω μια τάση με τους πύργους, φαίνεται! Μα σ΄αυτόν εδώ με σαγήνευσε η αντανάκλαση του πάνω στο νερό.

---

Αυτό εδώ δεν είναι δημιούργημα του ανθρώπου, αλλά της φύσης. Δεν μπόρεσα ν΄αντισταθώ στη μαγεία του και σας το παρουσιάζω...

Το κλεφτρόνι

Την Παρασκευή 25/01/08, το μεσημέρι, φεύγοντας από τη δουλειά, μ΄ ένα κέφι τρελό, διότι είχαμε επετείους να γιορτάσουμε το βράδυ. Είχα κλείσει και τραπέζι σε γνωστό ταβερνείο στο Μπουρνάζι, για το οποίο θα ήθελα πολλά να γράψω, αλλά ας ελπίσω ότι αυτό θα γίνει σε επόμενο ποστ… Φεύγοντας λοιπόν, χαρά χαρούμενη που λένε, ανοίγω το αυτοκίνητό μου και αφήνω πίσω, παράλληλα με τη ράχη του καθίσματος του οδηγού και μισοσκεπασμένο από το σακάκι μου που κρεμόταν από πάνω του, το laptop μου. Λογικά, κι αν κοίταζε κάποιος μέσα δεν το έβλεπε.

Πήγα μια μικρή βόλτα στα μαγαζιά και γυρνώντας μετά από καμιά ώρα ο φορητός υπολογιστής είχε κάνει φτερά ...Χωρίς εμφανή σημάδια παραβίασης της κλειδαριάς. Τι θέλω να πω: Τα κλεφτρόνια έχουν εξελιχθεί. Δεν σπάνε πια τζάμια, αλλά έχουν γίνει εξπέρ στο άνοιγμα χωρίς ζημιές. "Ουδέν κακό αμιγές καλού".
Κλαίω το μηχάνημά μου, μα περισσότερο τα αρχεία μου, το καινούριο (μιας μέρας) ποντικάκι μου, τα cd μου, μ΄ ένα τεράστιο αριθμό φωτογραφιών...και δυο βιβλία.
Το κλεφτρόνι σίγουρα με παρακολουθούσε και πήρε το συγκεκριμένο πράγμα, χωρίς να πειράξει τίποτε άλλο στ΄ αυτοκίνητο. Ούτε καν τα χαρτιά του (άδειες κυκλοφορίας), ραδιοσιντί κ.λπ. που ήταν ακριβώς πάνω και δεξιά από το laptop πάνω στο πίσω κάθισμα.

Στο αστυνομικό τμήμα μου εξήγησαν ότι λόγω φόρτου εργασίας και ελάχιστου προσωπικού, δεν γίνεται να είναι πανταχού παρόντες.
Δυστυχώς έχω φορτιστεί πολύ από την όλη ιστορία και δεν γίνεται να δω καμιά χιουμοριστική πλευρά του θέματος, που πιθανόν να υπάρχει. Έκανα καταγγελία, με την ελπίδα ότι αν πιάσουν κάποιους και βρουν κλοπιμαία, υπάρχει το ενδεχόμενο να βρουν και το λαπάκι μου.
Τελικά όλα τα γέλια και τα κέφια της Παρασκευής, μου βγήκαν ξινά…

Find out how long you will live

http://www.deathforecast.com/