Ο Allain de Botton βάζει στο μικροσκόπιο τις απόψεις μας σχετικά με την επιτυχία και την αποτυχία και θέτει υπό αμφισβήτηση τις σταθερές, βάσει των οποίων τις ορίζουμε.
Είναι η επιτυχία πάντοτε αποτέλεσμα μόχθου; Και σε τι συνίσταται η αποτυχία;
Επιχειρηματολογεί με ευφράδεια και πνεύμα υπέρ μιας θεώρησης πέρα από κενοδοξίες, με σκοπό την αληθινή ικανοποίηση από την οποιαδήποτε επαγγελματική μας ασχολία. Source: http://www.ted.com/
Αναβαλλόμενη ικανοποίηση είναι η ικανότητα του να περιμένουμε να επιτύχουμε κάτι, που θέλουμε πολύ. Η ικανότητα αυτή θεωρείται συνήθως ως το κατεξοχήν χαρακτηριστικό μιας προσωπικότητας, η οποία θέλει να επιτύχει σημαντικά πράγματα στη ζωή της. Ο Daniel Goleman υπέθεσε ότι αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο της συναισθηματικής νοημοσύνης. Οι άνθρωποι που στερούνται αυτό το χαρακτηριστικό και χρειάζονται άμεση ικανοποίηση μπορεί να υποφέρουν από κακό έλεγχο της παρορμητικότητας.
Ψυχανάλυση
Οι ψυχαναλυτές υποστήριξαν ότι τα άτομα με κακό έλεγχο της παρορμητικότητάς τους, υποφέρουν από «ασθενή όρια του Εγώ». Ο όρος προέρχεται από τη Θεωρία της Προσωπικότητας, του Sigmund Freud, όπου το id είναι η αρχή της ευχαρίστησης, το Υπερεγώ είναι η αρχή της ηθικής, και το Εγώ είναι η αρχή της πραγματικότητας. Η δουλειά του «Εγώ» είναι να ικανοποιήσει τις ανάγκες του id με σεβασμό των αναγκών των άλλων. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, ένα πρόσωπο που δεν είναι σε θέση να καθυστερήσει-αναβάλλει την ικανοποίηση, μπορεί να διαθέτει ένα μη ισορροπημένο id, όπου το Εγώ και το Υπερεγώ είναι ανίκανα να ελέγξουν.
Αιτίες και δοκιμές
Ο κακός έλεγχος της παρορμητικότητας μπορεί να σχετίζεται με βιολογικούς παράγοντες στον εγκέφαλο. Οι Ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά με εμβρυϊκό σύνδρομο αλκοόλ είναι σε μειονεκτικότερη θέση στο να καθυστερήσουν-ελέγξουν την ικανοποίηση.
Το πείραμα marshmallow είναι μια διάσημη δοκιμασία αυτής της έννοιας, που διεξήχθη από τον Walter Mischel στο Πανεπιστήμιο του Stanford και συζητήθηκε από τον Daniel Goleman στο δημοφιλές έργο του.
Στη δεκαετία του 1960, σε μια ομάδα παιδιών τεσσάρων ετών, δόθηκε μια marshmallow (γλυκιά, αγαπημένη καραμέλα) και τους υποσχέθηκαν μιαν άλλη, μόνον αν μπορούσαν να περιμένουν 20 λεπτά πριν φάνε την πρώτη.
Μερικά παιδιά μπόρεσαν να περιμένουν και άλλα δεν μπόρεσαν.
Οι Ερευνητές στη συνέχεια ακολούθησαν την πρόοδο κάθε παιδιού στην εφηβεία, και απέδειξαν ότι τα παιδιά με την ικανότητα να περιμένουν, ενσωματώθηκαν καλύτερα και ήταν πιο αξιόπιστα (Τα συμπεράσματα μέσω ερωτηματολογίων των γονέων και των δασκάλων τους), και σημείωσαν κατά μέσο όρο 210 μονάδες υψηλότερα για το SAT (Scholastic Aptitude Test).
Μια άλλη διάσημη δοκιμή ελέγχου παρορμητικότητας, είναι το «καθυστερούμενο δώρο», στην οποία, δοκιμασία, ήταν παιδιά στα οποία έδειξαν ένα πολύ καλά συσκευασμένο δώρο, αλλά τους είπαν ότι πρέπει να συμπληρώσουν ένα παζλ πριν το ανοίξουν. Οι Ερευνητές υπολόγισαν τότε «Το βαθμό καθυστέρησης» με βάση το πόσο χρόνο μπόρεσαν τα παιδιά να συγκρατηθούν. Όταν ανεξάρτητοι Εξεταστές πήραν συνέντευξη από τους συμμετέχοντες μετά από πολλά χρόνια, βρήκαν ότι τα αγόρια που δεν κατάφεραν να συγκρατηθούν είχαν χαρακτήρα «ευερέθιστο», και τα κορίτσια ήταν «μουτρωμένα». Αντίθετα, τα παιδιά, τα οποία ήταν πιο υπομονετικά, τα μεν αγόρια ήταν «προσεκτικά» τα δε κορίτσια «ικανά» (είχαν ικανότητες).
Στις 17 Αυγούστου του 1951, 250 από τους 4.000 κατοίκους του Pont Saint Esprit τρελάθηκαν, είχαν ψευδαισθήσεις, χτυπιόντουσαν στα κρεβάτια τους, έτρεχαν τρελά στους δρόμους και είχαν έντονο το αίσθημα ότι καιγόντουσαν τα άκρα τους.
Η διάγνωση της τρέλας ήταν ταχύτατη. Όλοι έπασχαν από τη "Φωτιά του Αγ. Αντωνίου", μια φοβερή ασθένεια, η οποία ήταν κοινή κατά το Μεσαίωνα. Η αιτία ήταν: δηλητηρίαση από ένα μύκητα (ergot), που μεγαλώνει στη σίκαλη.
Ο μύκητας μόλυνε το αλεύρι της σίκαλης το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την παρασκευή ψωμιού.
Το Ergot (ερυσιβώδης όλυρα) περιέχει μια χημική ουσία που κάνει τους πάσχοντες να τρέχουν έξαλλοι και προκαλεί γάγγραινα των χεριών και των ποδιών, λόγω της κακής ροής του αίματος προς τα άκρα. Αν δεν γίνει θεραπευτική αγωγή (και αυτό δεν ήταν δυνατόν το Μασαίωνα), τα θύματα νιώθουν να καίγονται και τα δάκτυλά τους, χεριών και ποδιών, πέφτουν.
Ergot of Rye : Ένα φυτό-δηλητήριο που χρησιμοποιείται στη φαρμακολογία για την ενίσχυση της σεξουαλικότητας.
Ergot είναι το κοινό όνομα ενός μύκητα του γένους Claviceps, ο οποίος ζει παρασιτικώς σε ορισμένα δημητριακά. (σίκαλη, σιτάρι, βρώμη) και χλόη.
Είναι παθογόνος οργανισμός για τον οικοδεσπότη του, (μπορεί να μειώσει την παραγωγή των σιτηρών), καθώς και για τους ανθρώπους ή τα ζώα, τα οποία θα τύχει να τον καταναλώσουν, σε μορφή σανού.
Η ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει ονομάζεται ergotism.
Το Ergot είναι όμως και μια μεγάλη πηγή για τη θεραπευτική βιομηχανία φαρμάκων.
Ο μύκητας αυτός διαμορφώνει ένα sclerotium το χειμώνα και αυτή η μικρή δομή είναι εκείνη η οποία αναφέρεται συνήθως ως ergot. Υπάρχουν περίπου 50 γνωστά είδη Claviceps, τα περισσότερα από τα οποία ενδημούν στις τροπικές περιοχές.
Όπως για τους περισσότερους μεγάλους φαρμακολογικούς πόρους, το Εrgot είναι ένα ισχυρότατο δηλητήριο. Πιο συγκεκριμένα πολλά Εrgot αλκαλοειδή έχουν μια δηλητηριώδη επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα, και το οποίο παρεμποδίζει σοβαρά τη λειτουργία των νευροδιαβιβαστών. Και εδώ επίσης βρίσκεται η μεγάλη υπόσχεση του Εrgot ως φάρμακο.
Το Εrgot είναι παλιό μέλος των medica materia. Έχει χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική και έχει μελετηθεί επιστημονικά πάνω από 50 χρόνια. Μεταξύ εκείνων που μελέτησαν το Εrgot και τα παράγωγά του, ήταν ο Ελβετός φαρμακοποιός Albert Hofmann, στου οποίου τα πειράματα οφείλεται η ανακάλυψη του LSD, ένα παράγωγο που παρεμποδίζει έντονα την σεροτονίνη των νευροδιαβιβαστών.
Στον τομέα της συμβατικής ιατρικής, τα παράγωγα του Εrgot, χρησιμοποιούνται συνήθως σήμερα, για τη δυνατότητά τους να ενισχύσουν έναν άλλο νευροδιαβιβαστή, τη ντοπαμίνη. Μια ανεπάρκεια ντοπαμίνης είναι μια κοινή σοβαρή ιατρική κατάσταση, η ασθένεια του Parkinson.
Ενώ Εrgot παράγωγο του LSD χρησιμοποιείται αποκλειστικά σχεδόν, ως ψυχαγωγικό (ευφορικό) φάρμακο με σχεδόν καμιά χρήση στη συμβατική ιατρική, η ντοπαμίνη, που ενισχύει τα παράγωγα του Εrgot, πωλείται στα φαρμακεία σε όλο τον κόσμο.
Το Εrgot σαν ασθένεια των σιτηρών είχε περιγραφεί από το 1800, αλλά η σύνδεση του συγκεκριμένου μύκητα με τις επιδημίες μεταξύ των ανθρώπων και των ζώων ήταν γνωστή αρκετά χρόνια πριν απ΄ αυτό.
Η δηλητηρίαση ανθρώπων λόγω κατανάλωσης ψωμιού σίκαλης, το οποίο είχε γίνει από δημητριακά μολυσμένα με τον μύκητα Εrgot, ήταν κοινή στην Ευρώπη το Μεσαίωνα. Η επιδημία ήταν γνωστή ως «Η Φωτιά του Αγίου Αντωνίου».
Υποστηρίζεται ότι τα υστερικά συμπτώματα των νέων γυναικών του Σάλεμ ήταν αποτέλεσμα της κατανάλωσης μολυσμένης από Εrgot, σίκαλης.
“Ο Μεγάλος Φόβος” στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της επανάστασης, έχει συνδεθεί επίσης από μερικούς ιστορικούς με την επιρροή του Εrgot. Ο βρετανός συγγραφέας John Grigsby υποστηρίζει ότι η παρουσία Εrgot στα στομάχια μερικών από τα αποκαλούμενα bog-bodies (ανθρώπινα υπολείμματα από την εποχή του σιδήρου στην τύρφη από τα έλη της Β.Α. Ευρώπης) αποκαλύπτει ότι το Εrgot, ήταν μια φορά ένα τελετουργικό ποτό σε μια προϊστορική λατρεία γονιμότητας παρόμοια με την λατρεία των Ελευσινίων μυστηρίων της Αρχαίας Ελλάδας. Εκτιμάται ότι ο Κυκεών, το ποτό που καταναλωνόταν από τους συμμετέχοντες των Ελευσινίων, πιθανώς να έχει βασιστεί στο παραισθησιογόνο Εrgot, εξ αιτίας της μολυσμένης σίκαλης από την οποία παρασκευαζόταν.
...Μια ατέλειωτη σειρά ανθρώπων που δεν μπόρεσαν να πουν «όχι»!Αυτές τις ιστορίες τις ξέρετε, συμβαίνουν δίπλα μας στους φίλους, τους συναδέλφους, την οικογένειά μας. Πρόκειται για μια «συλλογική συμφορά», λες και είμαστε όλοι ανίκανοι να αρνηθούμε όταν μας πιέζουν να κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε, και τελικά, αντί να το αποφύγουμε, το υπομένουμε μαρτυρικά. Δεν τολμάμε να εκφέρουμε διαφορετική άποψη, να εκφράσουμε τις επιθυμίες μας και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Ακόμα κι όταν υποφέρουμε, καταλήγουμε να κάνουμε αυτό που δεν θέλουμε, να αποδεχτούμε τις ιδέες που κατά βάθος απορρίπτουμε, επειδή νομίζουμε ότι πρέπει να ζούμε και να φερόμαστε όπως «όλος ο κόσμος».
Όλοι μας όμως το μετανιώνουμε πικρά και κατηγορούμε τον εαυτό μας επειδή δεν καταφέραμε να αρνηθούμε. Και, μέσα μας, τρέφουμε την κρυφή ελπίδα ότι μια μέρα θα καταφέρουμε κι εμείς να πούμε «όχι»!
MARIE HADDOU
Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ
Σειρά: Ψυχολογία για όλους
Panna Cotta with Sweet Wine 2
-
[image: Panna Cotta with Dessert Wine]
Delicious Dessert with crème fraîche and white chocolate, drizzled with a
syrup of sweet, sun-dried Vinsanto Santori...
Πανακότα με Σιρόπι Vinsanto 2
-
[image: Πανακότα με Σιρόπι Vinsanto]
Γευστικό Γλύκισμα με crème fraîche και άσπρη σοκολάτα, περιχυμένο με ένα
σιρόπι από γλυκό, λιαστό κρασί Vinsanto Σαντο...
Falkirk Wheel - Ο μεταλλικός Γολιάθ
-
Ένα θαύμα της μηχανικής έχει γίνει τουριστικός πόλος έλξης. Πρόκειται για
το Falkirk Wheel, ένας ανελκυστήρας περιστρεφόμενος για πλεούμενα, στην
Κεντρική ...
Αναρτήσεις
