Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ
1.
 Ένα από τα ομοιόμορφα σπίτια σε κάποιο δεντρόφυτο δρόμο.
    Νωρίτερα το σπίτι αντηχούσε από τις παιδικές κραυγές και τις φωνές των ενηλίκων, αλλά από τη στιγμή που και η τελευταία ένοικος έφυγε (με το σακίδιό της)  πριν από λίγες ώρες, το σπίτι αφέθηκε να απολαύσει μόνο του το πρωινό.
    Ο ήλιος έχει ανέβει πάνω από τα αετώματα των απέναντι κτιρίων και από τα παράθυρα του ισογείου έχει πλημμυρίσει το χώρο χρωματίζοντας τους εσωτερικούς τοίχους κίτρινους -στην απόχρωση του βουτύρου-, ενώ ταυτόχρονα ζεσταίνει την πρόσοψη από κοκκώδη κόκκινα τούβλα. Κόκκοι σκόνης κινούνται στις ακτίνες του ήλιου, λες και υπακούουν στους ρυθμούς κάποιου σιωπηλού βαλς. Από το διάδρομο ακούγεται διακριτικά το βουητό των αυτοκινήτων που κινούνται βιαστικά λίγα τετράγωνα παρακάτω. Κάθε τόσο η θυρίδα του γραμματοκιβωτίου ανοίγει απότομα προκειμένου να δεχτεί κάποιο θλιβερό φυλλάδιο.
    Το σπίτι δείχνει να απολαμβάνει τη μοναξιά. Ανασυντάσσεται μετά τη νύχτα, καθαρίζοντας τους σωλήνες και τεντώνοντας τους αρμούς του. Τούτο το αξιοπρεπές και σκληραγωγημένο πλάσμα, με τις χάλκινες αρτηρίες και τα ξύλινα πόδια φωλιασμένα σ΄ένα στρώμα αργίλου,  έχει υπομείνει πολλά: μπάλες να αναπηδάνε στους πλαϊνούς τοίχους που βλέπουν στον κήπο, πόρτες να κλείνουν με πάταγο λόγω θυμού, κατακόρυφους στους τοίχους του διαδρόμου, το βάρος και τους αναστεναγμούς ηλεκτρικών συσκευών  καθώς και τις εξερευνήσεις αδέξιων υδραυλικών στα σπλάχνα του. Αποτελεί καταφύγιο για μια τετραμελή οικογένεια, παρέα με μια αποικία μυρμηγκιών γύρω από τα θεμέλια και, κατά τη διάρκεια της άνοιξης, για οικογένειες κοκκινολαίμηδων στην καπνοδόχο. Επιπλέον προσφέρει στήριγμα σε μια ευπαθή (ή απλώς νωθρή) μοσχομπιζελιά που ακουμπά στον τοίχο του κήπου και ενδίδει στο εφήμερο φλερτ ενός σμήνους μελισσών.


    Το σπίτι έχει εξελιχθεί σε πεπειραμένο μάρτυρα. Έχει υπάρξει συνεργός σε πρώιμεςαποπλανήσεις, έχει παρακολουθήσει τη μελέτη των μαθημάτων για το σχολείο, έχει δει φασκιωμένα μωρά αμέσως μετά την άφιξή τους από το μαιευτήριο, έχει εκπλαγεί μέσα στη νύχτα από ψιθυριστές
εξομολογήσεις στην κουζίνα. Έχει εμπειρία από χειμωνιάτικες νύχτες, όταν τα παράθυρά του ήταν παγωμένα σαν σακούλες από κατεψυγμένο αρακά, και σούρουπα στην καρδιά του καλοκαιριού, όταν οι τούβλινοι τοίχοι του είχαν τη ζεστασιά φρεσκοψημένου ψωμιού.

    Έχει προσφέρει όχι μόνο φυσικό αλλά και ψυχολογικό καταφύγιο. Έχει υπάρξει φύλακας μιας ταυτότητας. Στην πάροδο των χρόνων, όταν οι ιδιοκτήτες του επιστρέφουν ύστερα από περιόδους απουσίας, κοιτούν τριγύρω και θυμούνται ποιοι είναι. Οι λιθόστρωτες πλάκες στο ισόγειο αποπνέουν γαλήνη και παλιά χάρη, ενώ η συμμετρία στα ντουλάπια της κουζίνας αποτελεί πρότυπο ακλόνητης τάξης και πειθαρχίας. Το γυαλιστερό τραπεζομάντιλο με τις μεγάλες σταμπωτές νεραγκούλες στο τραπέζι της κουζίνας  υποδηλώνει μια έκρηξη ευθυμίας που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τον παρακείμενο τραχύ τσιμεντένιο τοίχο. Κατά μήκος της σκάλας, μικροί πίνακες νεκρής φύσης που απεικονίζουν αυγά και λεμόνια εστιάζουν την προσοχή στην περιπλοκή και στην
ομορφιά των καθημερινών πραγμάτων. Στη μαρκίζα κάτω από το παράθυρο, ένα γυάλινο βάζο με βιολέτες βοηθάει στην αντίσταση κατά της θλίψης. Στο επάνω πάτωμα, ένα στενόμακρο άδειο δωμάτιο δίνει χώρο στη δημιουργία αναζωογονητικών σκέψεων, με το φεγγίτη του να ανοίγεται προς ανυπόμονα σύννεφα που μεταναστεύουν γρήγορα επάνω από γερανούς και καπνοδόχους.

    Μολονότι το σπίτι αυτό ίσως δεν προσφέρει λύσεις σε πολλά από τα προβλήματα των κατοίκων του, τα δωμάτια του προσδίδουν μια ευτυχία στην οποία η αρχιτεκτονική έχει συμβάλλει με τρόπο ξεχωριστό.
___________________

Το κείμενο αυτό είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Alain De Botton
Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

http://www.alaindebotton.com/

7 σχόλια:

aitherovamwn είπε...

Πολύ γλυκό και ξεχωριστό για ακόμη μια φορά Ζ.!
Καλησπέρες φωτεινές και φιλιά!

Z. είπε...

Είναι ένα όμορφο βιβλίο που το συστήνω.
Σ΄ευχαριστώ καλή μου Αν. Χαίρομαι πολύ όταν "συναντιόμαστε"...

ΕΛΕΝΑ είπε...

Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο!! Δεν το ήξερα.
Μου άρεσαν οι περιγραφές του!
Φιλιά πολλά, καλό απόγευμα:))

Z. είπε...

Είναι ενδιαφέρον, Έλενα και το συναρπαστικό είναι τρόπος γραφής και...περιγραφής, όπως λες.

ria είπε...

εκπληκτικές περιγραφές έχει το βιβλιο...

φιλενάδα ότι πρέπει για την περίσταση!

Z. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Z. είπε...

Γεια σου Ρία μου.
Έχει πολύ ενδιαφέρον, ξεκινά από την ταπεινή μονοκατοικία και φτάνει μέχρι στα πιο φημισμένα κτίρια του κόσμου!

* ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΕΔΩ

**Γύρισες από την ψηφοφορία;